• CVVO en Burgum houden elkaar in boeiende strijd in evenwicht

    Zaterdag 22 september 2018

    Ondanks het feit dat het weersvoorspellende deel van de bevolking ons vandaag een herfstachtig weertype had geprognotiseerd viel dit achteraf alleszins mee en was hier, afgezien van de straffe wind, eigenlijk helemaal niks mis mee.

    De onverschrokken graspletters van CVVO JO 15-1 hadden vorige week een verdienstelijk punt achter hun bekeravontuur gezet en kunnen zich vanaf nu gaan richten op de hoofdklassecompetitie en daarin ligt tenslotte ook uitdaging genoeg. Kijk alleen naar onze geduchte tegenstanders, die her en der uit het schone Friesche land geplukt, stuk voor stuk tot de crème de la crème van het voetballende noorden mogen worden gerekend.

    Vandaag kon het avontuur lekker thuis aanvangen en kregen we de mannen van de Burgum BCV Combinatie JO 15-1 op bezoek, en aldus was ons een allesbehalve rustige en kalme start gegund, hier moesten we gelijk alle voetbalregisters voor opentrekken. Des te knapper dat we na 8 minuten spelen via een ontketende Dylan op een 1-0 voorsprong kwamen, en deze goede fase konden doortrekken naar de 33e minuut, toen wederom Dylan -als een op een Roemeense steppe opgejaagde gazelle- alles en iedereen te snel af was en de comfortabele 2-0 achter de bijna 1,90 meter lange Burgum keeper wist te schuiven. Met de toch wel een beetje bange luxe van deze 2-0 voorsprong smaakt de limonade in de rust dan altijd een beetje zoeter, maar…zo drukte trainer Mark- de nuchterheid en realiteit zelve- ons in de pauze op het hart dat onze prooi weliswaar aangevreten, maar nog geenszins opgevreten was.

    De tweede helft was nog geen 3 minuten oud of de gevreesde resurrectie werd al bewaarheid en wisten de mannen uit Burgum dankzij zeer kordaat ingrijpen van onze verdediging –niet dus...- de aansluittreffer te maken; 2-1. Een slordige 10 minuten later andermaal de bevestiging dat onze mannen het in deze fase erg lastig hadden, en moest onze arme Wietze -in een ultieme poging de bal uit de doelmond weg te werken- net die vermaledijde nummer 9 van Burgum in de baan van het schot zien komen. Tot grote vreugde van deze nummer 9 verdween de bal in het doel en was onze voorsprong weer net zo snel verdwenen als de dader van een mislukte plofkraak; 2-2
    De mannen van CVVO drongen hierna nog wel even aan, maar de angst om nog op achterstand te komen leek als een rode draad door onze plannen te lopen, en eigenlijk was iedereen met een Blauw–Wit DNA toch wel blij dat scheidsrechter Ben te Riele -74 jaar en dan met een onvervalst Drents accent toch nog uitstekend fluitend - na 70 minuten voor het einde floot en we de punten dan maar gebroederlijk met de mannen uit Burgum moesten delen, daarin willen we dan ook geen hond(en) zijn.