• CVVO JO 17-1 geeft nog even visitekaartje af bij afscheid bekertoernooi

    Zaterdag 12 september 2020

    Op deze mooie voetbalzaterdag zou het volgens de ingebouwde routeplanner van voetbal.nl zegge en schrijve 43 minuten gaan kosten om van het parkeerterrein van CVVO naar dat van Olympia’28 in Hasselt te geraken, en dat hebben we geweten….. Een wegafsluiting op de N331 zou ons door voortschrijdend inzicht in combinatie met een minder gelukkig gekozen omleidingsroute uiteindelijk pas na anderhalf uur op de plaats van bestemming brengen. De aldus resterende tijd was net aan voldoende voor een turbo warming-up en kon er om ruim 12.40 uur toch nog worden afgetrapt.

    In dit laatste uit de serie van drie bekerduels stond er voor beide ploegen eigenlijk niet veel meer op het spel, de thuisclub had zich na 2 duels met 3 schamele punten bedeeld, terwijl de manschappen van CVVO het zelfs nog met 2 punten minder moesten doen, en dat betekent dan eigenlijk al over en sluiten in de weerbarstige bekerpraktijk van de KNVB.

    Het siert de mannen in het Blauw Wit dan ook erg dat er vandaag geen moment in de wedstrijd het idee kon ontstaan dat hier niets meer op het spel stond, en schotelden ze hun trouwe fans, veelal verkleed als ouders cq. chauffeurs een mooie en sportieve strijd op het groene gras in Hasselt voor.

    Na ruim een kwartier spelen, waarin zelfs de neutrale toeschouwer schoorvoetend zou moeten toegeven dat CVVO de wedstrijd naar zich toe aan het trekken was, werd Maarten door Tymen gelanceerd voor de 0-1. Vanaf de daaropvolgende aftrap ging het opeens snel, en werd in een gebroederlijk onderonsje Tije door zijn toen nog niet kaalgeschoren broer Senne vrijgespeeld, en stond er een luxe 0-2 op het scorebord. De honger was hiermee nog lang niet gestild, want even later was het Tije, die Maarten in stelling bracht voor de 0-3, en het feestje zou nog voor rust compleet gaan worden toen na een combinatie tussen Maarten en Tymen de bal door laatstgenoemde in het doel werd gejast, maar helaas ging dit feestje wegens buitenspel niet door. Met een alleszins verdiende 0-3 voorsprong de kleedkamer in voor de rust is natuurlijk ook mooi, en geeft het team de mogelijkheid om de 2e helft lekker vrijuit te gaan voetballen, zonder dat het knellende harnas en de slechte adem van een achterstand ons in de nek zitten te hijgen.

    In de tweede helft zowaar een lichte resurrectie aan de kant van Olympia, dat daarbij in het zadel leek te worden geholpen door een hen toegekende strafschop, waarvan die arme Jelmer nu nog steeds niet begrijpt waarom de bal nu eigenlijk op de stip ging. De toenaderingspoging van Olympia resulteerde weliswaar in de 1-3, maar was tevens de trigger voor de mannen van CVVO om de teugels weer in handen te nemen en de controle over de wedstrijd weer terug te pakken. In deze fase kregen we veel kansen voor de gasten om de score nog verder uit te breiden werden, maar deze werden ofwel “gewoon” om zeep geholpen of stierven in schoonheid.
    Dit laatste kan van de actie van Joute Pieter niet worden gezegd, wanneer hij met een slimme steekbal Maarten vrij voor de goal brengt, die vervolgens de bal op schitterende wijze om de keeper heen en nèt niet via de binnenkant van de paal in het doel krult voor de fraaie en verdiende 1-4 eindstand.

    Moegestreden, maar met opgeheven hoofd kunnen we ons bekeravontuur hiermee dan afsluiten en ons vanaf nu gaan opmaken voor de competitie.