• CVVO JO 17-1 strijdend ten onder, en ziet bekerdroom voortijdig uiteenspatten.

    Zaterdag 5 september 2020

    Op deze “in between” zaterdag –eigenlijk te warm voor de lange broek, maar ook weer net iets te koud voor de korte versie- stond voor de mannen van onze JO 17-1 het 2e bekeroptreden in de kop van Overijssel op het programma.

    Na een doordeweekse oefenwedstrijd tegen Urk JO16-1, waarin de voetbalmachine -zeker in de 2e helft - al redelijk opgang was gekomen werd er bij vlagen al heel mooi combinatievoetbal vertoond. Met uiteindelijk een eclatante 5-0 zege op deze Urkers mochten we dus hopen dat deze lijn vandaag tegen Olde Veste JO17-1 in Steenwijk zou kunnen worden voortgezet.

    Op het gelukzalige tijdstip van 12.05 uur werd afgetrapt op het volledig platgetrapte, en daardoor zeer “rolvriendelijke” kunstgras van Olde Veste. In de beginfase bleken de mannen van Olde Veste veel gedrevener en strijdvaardiger dan de Lemsters, en dat vertaalde zich in een duel dat zich voornamelijk op de helft van CVVO afspeelde. In deze fase had keeper Trevor verreweg het meeste balbezit, en was het ook aan hem te danken dat we niet al voor rust met een nulletje of vier à vijf op achterstand zouden komen. Helaas kon ook hij niet voorkomen dat de mannen van Olde Veste toch een keer het net zouden vinden ; 1-0. In de slotfase van deze 1e helft leek het team van CVVO zich toch nog een beetje te kunnen herpakken, met zowaar een paar kansjes op de gelijkmaker.

    Na de rust zagen we een heel ander CVVO, en dat zal deze keer niet aan de thee of limonade hebben gelegen, die schitterde hier vandaag door afwezigheid. Er werd in deze 2e helft tenminste fel gestreden in de duels, en veel meer als team gevoetbald, elkaar helpend waar nodig. Zowaar werden de mannen van Steenwijk nu ver in hun eigen Olde Veste teruggedrongen en moesten zich met man en macht tegen het vandaag in het rood geklede leger weren. Tegelijkertijd moesten wij natuurlijk beducht zijn op het gevaar van de razendsnelle counters die ons bij balverlies ten deel vielen.

    De weg naar het Steenwijker strafschopgebied bleek lang, en als we dan uiteindelijk eens een keer in het strafschopgebied waren aanbeland, bleek het daar bijkans net zo druk te zijn als op de bruiloft van Grapperhaus, en smoorden hier vele aanvalsgolven in de kiem. Meraux dacht de gelijkmaker op de schoen te hebben, toen hij een toegekende indirecte vrije trap knap over de muur in de hoek krulde, maar de vreugde was van korte duur toen deze goal werd afgekeurd nu zijn schot door niemand was aangeraakt.
    De gelijkmaker bleef in de lucht hangen, en zou ook niet meer dan verdiend zijn geweest, maar ook waren er de toenemende irritaties over het soms onsportieve gedrag van enkele Olde Veste spelers, en over enkel arbitraire beslissingen, waaruit de conclusie zou kunnen worden getrokken dat de wieg van de scheidsrechter ergens in het Steenwijkerland moet hebben gestaan.

    Aan het einde van de wedstrijd loop je dan eervol met weliswaar een 1-0 nederlaag van het veld, waar we- zeker op basis van de 2e helft- de 1-1 zeker hadden verdiend. Een schrale troost mag dan zijn dat een gelijkspel ons waarschijnlijk ook niet verder zou hebben gebracht in het bekertoernooi, en dat we ons beslist niet hoeven te schamen voor dit resultaat tegen deze ploeg uit de divisie