• Gelijk opgaande wedstrijd leverde geen punt op

    De jongens van JO9-2 hadden in de agenda Kuinre thuis staan. Dit was niet een gewone wedstrijd, nee er gebeurde iets bijzonders, dus hebben ze voor deze wedstrijd hun haren gepoetst en tanden gekamd of was het anders om. Maakt niet uit, ze hadden er retezin in. Naast de trainer-coach ’s (Michiel en Sipke) was de CVVO-fotograaf Martijn B. ook op het terrein aanwezig. Het moment was daar, daar stonden de jongens op een rij en ineens flitste het erop los hoorbaar riepen ze #doeswijn en stonden ze allemaal mooi op de teamfoto seizoen 2019-20, inclusief de sponsor.

    De wedstrijd, de jongens keken in eerst instantie raar op tegen de tegenstanders uit Kuinre. Ze waren wel een kop grotere en je zag ze denken wat eten die kerels “ut de Kuunder”. De heren trainers stuurden de jongens ongewijzigd na klinkende overwinning op FlevoBoys het veld in. Wederom trok Jesper het mooie zwarte keeper tenue aan. De kerels uit Kuinre waren onder de indruk, het tenue paste bij de moves van de zwarte panter en zo dook Jesper ook op alles wat maar in de buurt van zijn goal kwam. De razende verslaggever dacht hem zelf te horen grommen.
    Het spel speelde zich daarom ook met name af op het middenveld, dus was er veel werk voor Jens, Daan en Maurits. Er werden mooie driehoekjes gemaakt met een mooi eind pass op Hylke Jan en Thomas. Beide voorhoede spelers slaagden er echter niet in om de keeper van Kuinre te passeren.

    De tweede helft leek een kopie van de eerste te worden, echter de thee had de aandacht van de jongens verslapt. Hiervan maakt Kuinre gretig gebruikt en liet met een schot van ver Jesper de bal uit zijn doel halen, 0-1.
    De jongens lieten het er niet bij zitten en de bal ging nu nog sneller van voetbalschoen naar voetbalschoen. Kuinre raakte van de wijs. Het enige wat hun restte was zoveel mogelijk in de weg lopen. De scheidsrechter Alex V. blies vaker dan hij wilde op het fluitje, zijn veel gehoorde termen waren ‘vijf meter afstand heren’ en ‘niet zo wijn slurpen, eeeuh ik bedoel duwen’. Maar Kuinre liep steeds vaker achteruit, de goal moest nu wel vallen hoorde je ouders vaak zeggen. En gelijkmaker kwam er toen Maurits zag dat zijn moeder langs de kant stond, hij schoot op goal. Het schot werd nog aangeraakt door de goed keepende goalie, maar hij mocht de gelijkmaker wel uit zijn goal halen.
    De wedstrijd liet hierna een gelijk opgaande wedstrijd zien, onze jongens waren gelijk aan de Kuunder kerels. Kwam mede door het sterk verdedigende werk van Ruben en Floris, die de boel goed dicht hielden. Met strakke passen speelden ze de middenvelders en aanvallers aan. Bijna zou Maurits de winnende maken, echter een man op de doellijn kopte de bal eruit.
    De wedstrijd liep op zijn eind, iedereen had zich neergelegd bij een gelijk spel. Nog een intrap van de zijlijn, scheids hield zijn fluitje in de mond. Tikkie en boemmmmm.
    Helaas voor het resultaat vloog de bal achter de zwarte panter, 1-2. Gelijk blies de scheids voor het eindsignaal. Het was een mooie pot voetbal, dat geen winnaar verdiende. Maar soms gaan dingen zo, de jongens hebben wederom goed gespeeld. Ook de ouders waren enthousiast en klapten voor hun inzet.

    Na de penalty’s gaven de jongens de scheids een hand en spraken de legendarische woorden* “doe mij eens een wijn, Chardonnay”

    * ingefluisterd door de shirtsponsor www.onceagrape.nl