• Goed voetballende Heerenveen meiden krijgen lesje in effectiviteit van CVVO O15-1

    Zaterdag 13 april 2019

    De weerprofeten hadden ons vandaag na een vorstnacht een dessert van kou en winterse neerslag voorspeld, en helaas kregen ze gelijk. Soms leek het zelfs of alle vier seizoenen ons op deze zaterdag een flinke eetlepel van de diverse beschikbare weertypes wilden laten proeven.

    De scherp knagende honger naar competitiepunten dreef de équipe van de JO 15-1 op het vroege middagtijdstip naar het sportpark Skoatterwald om daar de dames van SC Heerenveen MO16-1 tegen de bevallige lijven te lopen. Eerder dit seizoen hadden we thuis met een benauwde 3-2 overwinning kunnen ondervinden dat deze dames hun mannetje staan en dat er ook voetballend gezien niets mis is met deze iets oudere wiefkes.

    Van de warming-up konden we vandaag in ieder geval wegens de kou niet echt superwarm worden, zeker niet na het toetje in de vorm van hagelstenen, dat ons versneld in de kleedkamer deed belanden. Dit bood scheidsrechter Ebelinus Akse daar dan mooi de gelegenheid om onze spelerspassen te controleren om uitgerekend bij Tymen van Grol te verzuchten “eindelijk iemand met een normaal uit te spreken achternaam”. Op het enigszins afgetrapte kunstgrasveld aangekomen kon dan de de wedstrijd met de nog steeds ietwat gehavende JO 15-1 selectie –zonder Jelmer en Christaan, daarvoor aangevuld met Pieter en Meraux- van start gaan.

    Gelijk viel al op dat de dames van Heerenveen de bal aardig konden rondtikken, goed en zuiver qua passing en traptechniek waren, maar hiermee op miraculeuze wijze eigenlijk niet verder kwamen dan de eigen helft. Met een spits met een echt killer instinct zou deze ploeg meiden zeker niet op onderste plaats in onze competitie hoeven te bungelen. Dat was dan ook het verschil met de ploeg van CVVO, waarvan er als bekend een aantal killers nog vrij rondlopen, die afhankelijk van hun vorm van de dag nooit te beroerd zijn om –wanneer nodig- de trekker over te halen. Zo krijgt de keepster van Heerenveen een vrije trap van Jesse niet klem en is Tymen er als de kippen bij om de 0-1 in het doel te prikken. Na het missen van een opgelegde kans is het dan vlak voor rust wel raak als Dylan een voorzet met de punt van zijn schoen in het doel wipt voor de 0-2 ruststand.

    Na rust is het natuurlijk zaak om waakzaam te blijven, en niet nogmaals –zoals in de thuiswedstrijd tegen deze dames- in dezelfde valkuil te trappen. De ploeg van Heerenveen blijft onveranderd goed voetballen, maar weet zich desondanks geen kansen op een tegentreffer te scheppen, in tegenstelling tot de mannen van CVVO, die keer op keer gevaarlijk voor de goal weten te komen. Het kan dan ook niet uitblijven dat Dylan, op aangeven van Tymen, de 0-3 laat aanteken. Hierna volgt nog een slotstuk in de vorm van een M&M actie, waarbij Meraux bijna ongehinderd tot aan de goal kan doorlopen, en vlak voor de keepster gekomen aflegt naar Maarten en deze dan zo de 0-4 gunde.

    De komende weken staan dan in het teken van het herstel en het oplappen van de diverse opgelopen kwaaltjes om dan op 4 mei thuis te gaan proberen het opgelopen Workum-virus met een gerichte voetbalkuur te onderdrukken en voorgoed uit te bannen.