• Koude douche voor CVVO JO 17-1 bij LAC Frisia

    Zaterdag 3 oktober 2020

    Zoals reeds te verwachten moeten we het de komende weken, en mogelijk nog langer zonder toeschouwers langs de lijn doen, en dat maakt de wedstrijden toch een stuk sfeerlozer en zorgt de omringende doodse stilte op de één of andere manier ook nog voor een ietwat unheimisch sausje.

    Omdat er vandaag voor onze JO17-1 een uitwedstrijd op de planning stond, hadden de chauffeurs vandaag het voorrecht dat zij, naast het vervoer, ook nog elk tot de weinige toegelaten toeschouwers van ons keurkorps konden behoren.
    Op het volwassen tijdstip van 14.30 uur waren wij bij Frieslands oudste voetbalclub, de Leeuwarder Athletische Club Frisia 1883 ontboden, en als de naam van het sportpark De Magere Weide vandaag opmaat zou zijn voor ons resultaat, dan zouden onze verwachtingen maar beter niet al te hoog moeten worden gesteld.

    Natuurlijk is dit vrij late tijdstip om te voetballen niet echt ideaal, maar nadat scheidsrechter Van der Meulen voor de aftrap had gefloten zou het – al was het zonder publiek- weer business-as-usual worden. De tegenstander LAC Frisia JO 17-2 had vorige week nog met 5-1 klop gekregen van Heerenveen, de vraag was dus of de mannen uit Leeuwarden zich onder deze oorvijg uit konden voetballen. Na een zeer voorzichtig begin begonnen de gasten uit Lemmer zich meer en meer te manifesteren, en zonder nog echt iets te hebben afgedwongen was het na 10 minuten Olov, die Tije op links wegstuurde. Met een listig schot wist Tije de bal met een sierlijke boog over de keeper te laten vliegen voor de 0-1 voorsprong.
    De vreugde over deze voorsprong was helaas van korte duur toen even later onze keeper een afstandsschot niet afdoende wist weg te werken waardoor de spits van de thuisploeg via de rebound de stand weer in balans kon brengen; 1-1. Even later had Tymen bijna de 1-2 op de schoen, maar helaas stond zijn vizier enkele meters te hoog afgesteld.

    Het zou nog erger worden voor CVVO toen even later het balbezit zeer knullig uit handen werd gegeven, en in de omschakeling onze keeper werd gedwongen ver uit zijn doel te komen. Hierbij kwam hij ongelukkigerwijze in botsing met de toestormende LAC Frisia-spits, en liet hij de scheidsrechter geen andere keuze dan onze doelman voortijdig de kleedkamer op te laten zoeken.
    Een lelijke streep door onze rekening, nu we op slag van rust met 10 man en met gelegenheidskeeper Jelle op doel verder moesten.

    Het vertrouwen was er echter dat we ook met 10 man in staat moesten zijn om de wedstrijd in de tweede helft alsnog naar onze hand te zetten en daar waren Olov en Maarten dichtbij, maar ondertussen hadden de mannen van LAC Frisia aan de andere kant de 2-1 aangetekend. Om dan de wedstrijd nog naar je toe te trekken moet je de juiste vorm van de dag hebben, en die hadden we vandaag helaas niet. Als dan tot overmaat van ramp de net ingevallen Senne na enkele minuten spelen geblesseerd moet uitvallen, en de wisselmogelijkheden op zijn, dan wordt het met 9 man een overlevingsstrijd, waarin we ons knap staande hielden, en zelfs nog enkele kansen wisten te scheppen.

    Uit de ruimtes die noodzakelijkerwijs dan moeten worden weggegeven wisten de Frisianen nog wel een keer te profiteren, om zo de 3-1 eindzege veilig te stellen.
    Met gevoel dat een CVVO JO17-1 in goeden doen zich hier beslist niet met lege handen naar huis zou hebben laten sturen moeten we ook de hand in eigen boezem steken, en constateren dat we vandaag niet alleen hebben verloren vanwege de personele tekorten, maar ook dat we het met name in de eerste helft hier schromelijk hebben laten liggen.